เงิน ไม่ใช่สิ่ง "ชั่ว" ... มีแต่วิธีหาเงินบางวิธีที่ "ชั่ว"​

# เงิน ไม่ใช่สิ่ง "ชั่ว" ... มีแต่วิธีหาเงินบางวิธีที่ "ชั่ว" #

 

ทุกคนสามารถรวยหรือจนได้มากเท่าที่ความคิดของเขากำหนด 

มีหลายคนที่เชื่อว่า "ความรวย" 

เป็นเรื่องเดียวกันกับ "ความโลภ" 

จึงปฏิเสธความร่ำรวยทุกรูปแบบ เพราะเชื่อว่าเงินเป็นสิ่งที่ชั่วร้ายไม่คู่ควรกับ 'ความดีงาม' ของพวกเขาแม้แต่น้อยอันที่จริง พระพุทธเจ้าไม่เคยตรัสว่าความรวยนั้นชั่วร้าย (ศาสนาอื่นก็ไม่สอนแบบนี้) พระองค์ตรัสอย่างตรงไปตรงมาว่า ทุกคนมีหน้าที่ต้องเลี้ยงชีวิต แต่การเลี้ยงชีวิตนั้นต้องเป็น "สัมมา" หรือทางที่ถูกควร 

ครั้งหนึ่ง ได้ทรงพูดถึง "อาชีพที่ไม่ควรทำ" ไว้กับพระมหานามะซึ่งชาวพุทธทั่วไปรู้จักกันในหลัก "มิจฉาวณิชชา" 

 

1.สัตถะ

ขายอาวุธ เครื่องมือสำหรับพรากชีวิตผู้คนและสัตว์ 

ทำไมจึงไม่ควรขาย? เพราะสิ่งนี้สนับสนุนให้บุคคลผู้มี "โทสะ" หรือความโมโห ลุแก่ความโมโหได้ง่ายขึ้น

อารมณ์ต่างๆ เป็นของชั่วคราว มีเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป หากมนุษย์ไม่มีอาวุธ ในยามที่โทสะกำเริบ ย่อมว่างเปล่า

อาจทำร้ายกันได้บ้างแต่ไม่ถึงแก่อันตราย เมื่อมีอาวุธ การทำร้ายร่างกายหรือพรากชีวิต ย่อมเกิดขึ้นได้โดยง่าย

 

2.สัตตะ

ขายมนุษย์ ขายทาส นายหน้าแรงงาน ธุรกิจที่ใช้ความทุกข์ของผู้คนเป็นตัวขับเคลื่อน ทำนาบนหลังคน เอาเปรียบชีวิต ริดรอนอิสรภาพ เราไม่พูดถึงการค้าทาส หรือการหลอกลวงค้าประเวณี สิ่งเหล่านี้เลวทรามอยู่แล้ว การขายมนุษย์สามารถแทรกซึมอยู่ในเกือบทุกธุรกิจ หากเจ้าของธุรกิจไม่เห็นคุณค่าของลูกจ้าง ธุรกิจใดที่เอาเปรียบผู้คน 

แม้ไม่ได้ขายมนุษย์โดยตรง แต่อาจกำลังแสวงหาผลประโยชน์อยู่บน "ความเป็นมุนษย์" ของผู้อื่นเช่นกัน

 

3.มังสะ

ขายเนื้อ สัตว์เกิดมาเพื่อเป็นสัตว์ มนุษย์เท่านั้นที่คิดว่าสัตว์เกิดมาเพื่อเป็นอาหาร มีคนเคยตั้งข้อสังเกตว่า การกินเนื้อสัตว์บาปหรือไม่? พระพุทธเจ้าตรัสว่า "เจตะนาหัง ภิกขะเว กัมมัง วะทามิ - ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย

เราถือเจตนาเป็นตัวกรรม" บาปหรือไม่ จึงขึ้นอยู่กับใจของผู้กินว่า ตอนกิน กินเพราะว่าสัตว์นั้นตายแล้วจึงกิน

หรือกินเพราะอยากกิน จนต้องให้ใครบางคนลงมือฆ่าให้ บางคนมีความเห็นว่า "ก็เพราะมีคนต้องการกิน สัตว์พวกนี้จึงถูกฆ่า" อันที่จริง การฆ่าไม่ได้เกิดจากกิเลสของผู้กินโดยตรง แต่เกิดจากความเข้าใจของผู้ฆ่าว่ามีความต้องการกิน จึงได้ฆ่าเพื่อมาขายให้คนกิน กลับกัน หากคนฆ่าหยุดฆ่าเสียแล้ว ... คนกินจะเอาที่ไหนมากิน?

 

มีข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์ชัดเจนว่าโดยธรรมชาติและโครงสร้างฟันของมนุษย์เราเป็นสัตว์ที่กินได้ทั้งพืชและสัตว์ นั่นคือ แท้จริงแล้ว ต่อให้ไม่มีสัตว์ให้กิน เราก็อยู่รอด

 

4.มัชชะ

ขายเหล้า ของทำให้มึนเมา เราต่างรู้ดีว่าแอลกอฮอล์ทำให้สติสัมปชัญญะลดลง ในบรรดาศีลทั้ง 5 ข้อ ผู้รู้ต่างเห็นพ้องต้องกันว่า ศีลข้อ 5 นั้นผิดบาปที่สุด เพราะเป็นต้นเหตุให้เกิดการทำผิดศีลข้ออื่นๆ อีก 4 ข้อที่เหลือตามมา อันที่จริง เหตุผลนี้อาจไม่ถูกต้อง 100% เพราะแท้ที่จริงแล้ว สุราไม่สามารถทำให้คนฆ่าคนได้ แต่สุราทำให้สติของคนลดลงจนสามารถฆ่าคนได้

 

เราต่างรู้ดีว่าสุราไม่ดี แต่เราต่างยินดีเมื่อได้บริโภคมัน เพียงแค่นี้ก็สรุปได้ชัดเจนว่า มันเป็นสิ่งที่เอาไว้ทำให้เห็นผิดเป็นชอบโดยคุณสมบัติ การค้าขายสุราจึงเป็นการสนับสนุนให้ผู้คนก่อความชั่วได้โดยสะดวกใจมากขึ้น

 

5.วิสะ

ยาพิษ ในบาลีหมายถึงยาพิษทางกาย แน่นอนว่ายาเสพติดรวมอยู่ในความหมายนี้ อย่างตรงไปตรงมา แต่นอกจากยาพิษทางกายแล้ว เรากำลังหมายความรวมถึงยาพิษทางความคิดและจิตใจด้วย ปัจจุบันเป็นยุคข้อมูลข่าวสาร 

ผู้คนผลิตข้อมูลของตัวเองได้ง่าย

 

แนวความคิด หรือ How to ที่ถูกต้อง เที่ยงตรง และใช้ได้ผลจากกูรูต่างๆ นั้นมีมากมาย แต่นี่ก็เป็นช่องทางให้พวกกูลวงต่างๆ เข้ามาหากิน แผ่ขยายความคิดและทัศนคติที่เป็นพิษให้แก่สังคมมากมายเช่นเดียวกัน เช่น กฎแรงดึงดูด อันที่จริงเป็นสิ่งดี เป็นแนวคิดที่เที่ยงตรง และอธิบายได้ด้วยหลักวิทยาศาสตร์ แต่กลับมีกลุ่มคนบางพวก นำเสนอเรื่องนี้ในเชิงไสยศาสตร์ งมงาย ซ้ำร้าย ... สามารถสร้างรายได้จากการมอมเมานั้นได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ

แต่ยังดีที่มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่รู้เท่าทัน สิ่งใดก็ตามที่ไม่สามารถวัดผลได้ ไม่มีเหตุผล ขาดซึ่งตรรกะ ... สิ่งนั้นล้วนมอมเมา คนที่ทำธุรกิจด้วยการมอมเมาคนนั้นกำลังทำความชั่วช้าร้ายแรงไม่ต่างจากการขาย

ยาพิษ หรือยาเสพติดเลย จะทำมาหากินอะไรก็ตามท่านทั้งหลาย จงเลี่ยงมิจฉาวณิชชาทั้ง 5 ประการนี้เถิด

 

#อาภัสสโร (ชื่อตอนบวช) 

#ผู้กองเบนซ์

Copyright © 2019 www.captbenz.com All Rights Reserved.​​

จีเนียส เว็บสวย ติดหน้าแรกๆ Google